Więc, hej jestem Julia i mam 20 lat. Moje życie nie było i nie jest kolorowe. Od zawsze mieszkałam w domu dziecka, rodziców nigdy nie znałam, a rodzina nie chciała mieć ze mną kontaktu. Często wysyłali mi kase, ale mnie to nie jarało. Wszyscy chcą pokazać jak się starają, ale ja przecież wiem, że mają mnie w dupie. I dziwią się gdy widzą moje pocięte nadgarstki, kiedy się buntuje bo nie chcę być kolejną zwykła dziewczyną, która się tylko urodziła i umarła, a reszta informacji to biała kartka. Chcę zostawić Po sobie ślad i chcę żeby ludzie z mojego otoczenia mówili aaa... Julia... znałem ją... kiedyś...